೧೫೭. ಪರಬೊಮ್ಮನಾ ವಿಧಿಯ ನೇಮಿಸಿಹುದೇತಕೆನೆ ನರಜಾತಿ ಸಾನುಭೂತಿಯ ಕಲಿಯಲೆಂದು ಪರರೆಂಬರಿಲ್ಲ ಆತ್ಮಾಂಶರೆಲ್ಲರೆನುತ್ತೆ ಬೆರೆ ನೀನು ವಿಶ್ವದಲಿ ಮಂಕುತಿಮ್ಮ. ಈ ಪದ್ಯದಲ್ಲಿ ಪರರು ಎಂಬುವರಿಲ್ಲ; ಎಲ್ಲರೂ ಆತ್ಮಾಂಶಿಗಳೇ. ಆದ್ದರಿಂದ ಸಹಾನುಭೂತಿ, ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ವಿಶ್ವಮಾನವೀಯತೆಯಿಂದ ಬದುಕಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಸಲಾಗಿದೆ. ಕವಿಯು ಇಲ್ಲಿ ಮಾನವೀಯತೆ ಮತ್ತು ಸಹಾನುಭೂತಿಯ ಮಹತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ಪರಬ್ರಹ್ಮನು ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿರುವುದು ಕೇವಲ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ನಡೆಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಅಲ್ಲ; ಇತರರ ನೋವು, ನಲಿವುಗಳನ್ನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಅವರೊಂದಿಗೆ ಸಹಾನುಭೂತಿಯಿಂದ ಬದುಕುವುದನ್ನು ಕಲಿಯಲು. ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪರರಲ್ಲ.ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಜೀವಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಒಂದೇ ಆತ್ಮ ತತ್ವದ ಅಂಶವಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಇವನು ಪರ,ಇವನು ನಮ್ಮವನು ಎಂಬ ಭೇದ ಭಾವವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ನಮ್ಮವರಂತೆ ಕಾಣಬೇಕು ಎಂಬುದು ಪದ್ಯದ ಭಾವ. "ಪರಬೊಮ್ಮನಾ ವಿಧಿಯ ನೇಮಿಸಿಹುದೇತಕೆನೆ"- ಪರಬ್ರಹ್ಮನು ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಿರುವ ಉದ್ದೇಶವೇನು?." ನರ ಜಾತಿ ಸಾನುಭೂತಿಯ ಕಲಿಯಲೆಂದು"-ಮನುಷ್ಯರು ಪರಸ್ಪರ ಕಷ್ಟ-ಸುಖಗಳನ್ನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಸಹಾನುಭೂತಿಯಿಂದ ಬದುಕುವುದನ್ನು ಕಲಿಯಲೆಂದು. "ಪರರೆಂಬರಿಲ್ಲ ಆತ್ಮಾಂಶರೆಲ್ಲರೆನುತ್ತೆ"- ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ನಿಜವಾಗಿ ಪರರಲ್ಲ; ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದೇ ಪರಮಾತ್ಮನ ಅಂಶಗಳೇ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು. "ಬೆರೆ ನೀನು ವಿಶ್ವದಲಿ ಮಂಕುತಿಮ್ಮ"- ಆದ್ದರಿಂದ ಮಂಕುತಿಮ್ಮನೆ, ನೀನು ಈ ವಿಶ್ವದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೊಂದಿಗೆ ಒಗ್ಗಟ್ಟಿನಿಂದ ಬೆರೆತು ಬದುಕು. ಮನುಷ್ಯನು ಸ್ವಾರ್ಥದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಬದುಕದೇ,ಇತರರ ಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ಸ್ಪಂದಿಸಬೇಕು. ಅವರ ಸಂತೋಷದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷಪಡಬೇಕು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಸಮಾನ ಭಾವದಿಂದ ಕಾಣಬೇಕು. ಏಕೆಂದರೆ,ಇಡೀ ವಿಶ್ವದಲ್ಲಿರುವ ಜೀವಿಗಳೆಲ್ಲ ಒಂದೇ ಪರಮಾತ್ಮನ ಅಂಶಗಳಾಗಿವೆ. ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದೇ; ಯಾರೋ ಪರರಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಪ್ರೀತಿ, ಸಹಾನುಭೂತಿ ಮತ್ತು ಒಗ್ಗಟ್ಟಿನಿಂದ ಬದುಕಬೇಕು ಎನ್ನುವುದಾಗಿದೆ. ಇದನ್ನು ಭಗವದ್ಗೀತೆಯ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ನೋಡಿದರೂ, "ಆತ್ಮೌಪಮ್ಯೇನ ಸರ್ವತ್ರ ಸಮಂ ಪಶ್ಯತಿಯೋರ್ಜುನ ಸುಖಂ ವಾ ಯದಿ ವಾ ದು:ಖಂ ಸ ಯೋಗಿ ಪರಮೋ ಮತ:" ಎಂದರೆ, ತನ್ನನ್ನು ಹೋಲಿಕೆಯಾಗಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಸಮಾನವಾಗಿ ಕಾಣುವವನು ಇತರರ ಸುಖವನ್ನು ತನ್ನ ಸುಖದಂತೆಯೂ, ಇತರರ ದುಃಖವನ್ನು ತನ್ನ ದುಃಖದಂತೆಯೂ ಭಾವಿಸುವವನು ಶ್ರೇಷ್ಟ ಯೋಗಿ. ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಪರರಲ್ಲ; ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿಯೂ ಒಂದೇ ಆತ್ಮದತ್ವವಿದೆ. ಇತರರ ಸುಖ- ದುಃಖಗಳನ್ನು ನಮ್ಮದೇ ಸುಖ-ದುಃಖಗಳಂತೆ ಕಾಣುವುದು ನಿಜವಾದ ಮಾನವೀಯತೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗೀತೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಡಿವಿಜಿಯವರ ಈ ಪದ್ಯವು ವಿಶ್ವಮಾನವೀಯತೆಯ ಉನ್ನತ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಸಾರುತ್ತದೆ. ಪರಬ್ರಹ್ಮನು ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿರುವ ಉದ್ದೇಶವು ಕೇವಲ ಸ್ವಾರ್ಥಪೂರ್ಣ ಜೀವನ ನಡೆಸುವುದಕಲ್ಲ; ಇತರರ ಸುಖ-ದುಃಖಗಳನ್ನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಅವರೊಂದಿಗೆ ಸಹಾನುಭೂತಿಯಿಂದ ಬದುಕುವುದನ್ನು ಕಲಿಯುವುದಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಕವಿ ತಿಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ಸರಳವಾದ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಆಳವಾದ ತಾತ್ವಿಕ ವಿಚಾರವನ್ನು ಹೇಳಿರುವುದು ಈ ಪದ್ಯದ ವಿಶೇಷತೆ. ಸ್ವಾರ್ಥ ಮತ್ತು ಭೇದ ಭಾವಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಸಾನುಭೂತಿ ಸಮಾನತೆ ಮತ್ತು ವಿಶ್ವಬಂಧುತ್ವದ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಈ ಪದ್ಯ ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಇದು ಕೇವಲ ಕಗ್ಗ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ; ಉತ್ತಮ ಮಾನವೀಯ ಬದುಕಿಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡುವ ಜೀವನ ದರ್ಶನವಾಗಿದೆ.